Ein sproytubásur, sum navnið sigur, er eitt rúm, har lutir verða sproytu-málaðir og litir. Tað eitur eisini málingabásur. Ein sproytubásur gevur eitt serligt umhvørvi til málingarvirksemi, sum lýkur krøvini til hita, vætu, ljósstyrki og luftreinføri. Hon avmarkar og viðger málingatogan og organisku burturkastgassirnar, sum verða framleiddar við sproyting áðrenn útlát, og ger hana til eina umhvørvisvinarliga málingaútgerð.
Siðbundna sproytumálingin fevnir um at brúka dysur í friðari luft til at mála lutir (bilar, møblar o.s.fr.). Hesin hátturin minkar tó um góðskuna av málingarspræning á stórar lutir. Til dømis blandast luftborið dust við málingina, tá ið málingin verður sproytað, og tað minkar um góðskuna; tað er óútreiðsluligt og spill av máling; og sproytuøkið gerst sera skitið. Fyri arbeiðsfólk er tað ikki bara skitið, men útsetir tey eisini fyri skaðiligum málingarroyki. Seinni førdi ynskið um at avmarka sproytuna til eitt ávíst øki til menning av teimum fyrstu sproytubásunum-útstoyt-slagnum av sproytubásunum. Í Kina vórðu teir fyrstu sproytubásarnir ment í Chengdu í 1970-árunum.
